Hoog in de wind


Het hoge Mirnser klif biedt een onbelemmerd uitzicht over het IJsselmeer, de vroegere Zuiderzee. Bij helder weer kan men Enkhuizen zien liggen. Aan het strandje bij het klif is het goed toeven. Bovendien is het water zeer toegankelijk. De eerste kilometer voor de kust bestaat uit ondiep water, waardoor het een veilig dagrecreatiegebied is voor zwemmers en windsurfers. Langs de kust staan nog enkele vissershuisjes. Mirns lijkt de afgelopen eeuwen amper veranderd en dat is een geluk.

Wie van Rijs door het Rijsterbos naar het Mirnser Klif loopt, staat versteld van het overrompelende contrast. Ineens houdt het bos op en sta je oog in oog met het IJsselmeer.

Wind en armoede

En hoewel de zee inmiddels beteugeld is, heeft de wind er nog immer vrij spel. Door de hoge ligging kent Mirns bij heersende westenwinden geen luwte. Daardoor zijn er bijna geen dagen dat het er niet waait, een feit waarmee de inwoners van Mirns hebben leren leven.

De buurtschap, met name bewoond door vissers, kleine boeren en bosarbeiders, was vroeger een streek van grote armoede. Die armoede heeft nog lang geduurd. Dat blijkt wel uit het feit dat de inwoners tot aan het begin van de Tweede Wereldoorlog verstoken waren van voorzieningen als stroom, gas en telefoon.

Klokkenstoel

Desondanks heeft er wel een kerk in Mirns gestaan. Hoewel die in het midden van de 18e eeuw werd afgebroken, is het kerkhof wel bewaard gebleven. De huidige witte, houten klokkenstoel met schilddak dateert van na de Tweede Wereldoorlog. Het vorige exemplaar werd door een neerstortende bommenwerper vernield.